آکوردینگ     

چرا ادما نمیفهمن چقدر
مردم و زنده شدم یادم بری
تو که قلبت قبل از اینا رفته بود
بایدم اجازه می دادم بری
چرا آدما نمیفهمن چقدر

انتظارت من و اذیت میکنه
آخه کی تو گوش یه جنازه

هی راجب آینده صحبت می کنه
میشه اسمشو نیارین پیش من

میشه عکساشو بهم نشون ندین
میشه از حال خوشش نگین برام

میشه این جنازه رو تکون ندین
من به اندازه ی کافی زخمیم ا

نتقام چیو میگیرن ازم
اینا که با خبرن از رفتنت پس سراغ کیو میگیرن ازم
مث یه آهنگ غمگین بعد از این

هر کجا می رم باید گوشت کنم
اینا میدونن چه دردی میکشم

کاشکی میذاشتن فراموشت کنم
میشه اسمشو نیارین پیش من

میشه عکساشو بهم نشون ندین
میشه از حال خوشش نگین برام

میشه این جنازه رو تکون ندین
میشه اسمشو نیارین پیش من

میشه عکساشو بهم نشون ندین
میشه از حال خوشش نگین برام

میشه این جنازه رو تکون ندین

 

 

 

 

 

 

نفهمیدم تو این دنیا عاشقی کردن ممنوعه

دستاتو ارزو کردم ارزوت ارزومه

از اون دو تایی فقط  یه من موندم که عاشقم

یه جات نقطه چینه یه من که عشق سابقم

 

ای دلم بازم که ساده شدی دل دادی بی خودی  باز بی قرارم

دستمو گذاشتی تو دست من چیزی ندارم بگم چشم انتظارم

 

 یادت نیس این دیوونه تموم دنیاش بودی

دیگه بستمه نمیخوام تو عشق ممنوعه بودی

کاش خوابت من و میدید و کنارت من و میدیدی

حواست نیست دلتنگتم چه بی هوا ازم بریدی

 

ای دلم بازم که ساده شدی دل دادی بی خودی  باز بی قرارم

دستمو گذاشتی تو دست من چیزی ندارم بگم چشم انتظارم

 

 

 

خبر داری در چه طوفانی گرفتارم

چه دری من به دل دارم خبر داری تو از حالم

خبر داری نام من دیوانه شهر است

عقل من با قلب من قهر است

که بی تو زندگی میگذرد

 

نگار من چرا به من وفا نکردی

من و به خاطر خود جدا نکردی و

به هرکجا که میروم تو در نگاهمی

در جفای قلب من تو اشتباهمی

 

تو گمشده ای میا این شهر

تمام شهر از تو پر شد

تو رفتنی نبودی حالا به من بگو چطور شد

به درد خاطره دچارم به خنده های بغض الود

من اینم ان نیم از من نگاه تو تمام من بود

 

نگار من چرا به من وفا نکردی

من و به خاطر خود جدا نکردی و

به هرکجا که میروم تو در نگاهمی

در جفای قلب من تو اشتباهمی

 

 

 

فنجون خالی تو ایوون

پاییز با یاد تو رقم خورد

دلخوش به عطرت بودم اما

باد اومد و عطر تورو برد

خواستم بمونی وقت رفتن

اما ازت خواهش نکردم

از اون زمانی که تو رفتی

احساس ارامش نکردم

میشد باشی همدم روز و شبام

بارون باشی وقتی گرفته هوام

خیلی سخته

تنها بودن چشم انتظارم تا همیشه

وقتی نیستی حالم خوش نیست

بارون میباره پشت شیشه

با من حسرت زنگ صدات

موندم با غم خاطره هات

داغون میشم

دنیا  دیگه مثل سرابه برام

موندن مثل عذابه برام 

ویروون میشم

میشد باشی همدم روز و شبام

بارون باشی وقتی گرفته هوا

خیلی سخته تنها بودن

چشم انتظارم تا همیشه

چشم انتظارم تا همیشه

 

 

 

فاصله همیشه نزدیک منی

چشم دیدن من و تو کوره

خستم از این همه قدم زدن

لحظه بهم رسیدن دوریم

ته این کوچه تو زندون همیم

رو به روی ما فقط دیوار

توی خواب زندگیم غوطه وریم

که نمیدونیم قلبمون بیداره

دیگه بسه دیگه بسه این زندون

منو تو به درد هم نمیخوریم

دستمون یخ زده تو دستای هم

باهمیم و داریم از هم میبریم

 

 

 

بچگى كردم
هر پلي پشت سرم بودو زدم راحت خراب كردم
هرچي ميگردم
هرچي ميگردم نميدونم كجاي زندگيم دستاتو گم كردم
ميخوام اين راهو برگردم 
من تو رو باختم به غرور
دوست دارم از راه دور 
عكست تو گوشيمه هنوز
شايد كه برگردي يه روز
هركي ميگفت دوسم داره
با خاطراتم يكى شد
من موندم و خاطره هات
چي فكر ميكرديم و چي شد
وقتي دستاشو بگيري اسممو يادت مياد
نه محاله مثل من اونم تو رو انقد بخواد
ميدونم دلتنگ من ميشي اگه بارون بباره
كي ميدونه چي كشيدم تا كه حالم خوب بشه
كاش ميشد برگشت عقب كارم به اينجا نكشه
منم و غروري كه بعد تو تنهام نميذاره